ആറു മലയാളിക്കു നൂറു മലയാളം!

ആറു മലയാളിക്കു നൂറു മലയാളം!

malസാഹിത്യമാണോ ജീവിതമാണോ? ഭാഷയെ വളര്‍ത്തുന്നത്. ഒരു ദേശത്തിന്റെ ഭാഷയും, അവിടെ ഉണ്ടാകുന്ന സാഹിത്യകൃതികളും എങ്ങനെയൊക്കെ കൈകോര്‍ക്കുമെന്നാലോചിക്കുമ്പോഴാണു ഈ ചോദ്യത്തിനു പ്രസക്തിയേറുക. തിരുവനന്തപുരം മുതല്‍ കാസര്‍ഗോഡുവരെ ഒരു യാത്ര നടത്തിയാല്‍ നാനാതരത്തിലുള്ള ഭാഷാ വകഭേദങ്ങള്‍ സംസാരിക്കുന്ന മലയാളികളെ നമുക്കു കാണുവാനാകും. നാം കടന്നുപോകുന്ന ദേശങ്ങളുടെ അതിര്‍ത്തികള്‍ തിരിച്ചറിയാന്‍, റോഡിനിരുവശത്തുമുള്ള മനുഷ്യരുടെ നാക്കിന്റെ ഏറ്റിറങ്ങള്‍ക്കു ചെവികൊടുത്താല്‍ മതിയാകും.
എന്നാണേ വിശേഷം…….
കാണാനില്ലല്ലോ…….
എനിക്കു മേലന്നേ…..
എന്നാ മഴയാ……
ഓരോ പ്രദേശവും പിന്നിടുമ്പോള്‍ അവിടുത്തെ സംസാരശൈലിയും മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഉദാഹരണത്തിനു കോട്ടയത്തുനിന്നു തിരുവല്ലവരെയുള്ള ഒരു ബസ് യാത്രയില്‍ ഒരു വാക്കിനു സംഭവിക്കുന്ന മാറ്റം നമുക്കു ശ്രദ്ധിക്കാം. എന്നതാ എന്ന ശബ്ദത്തില്‍ നിന്ന് എന്തവാ എന്ന ശബ്ദത്തിലേക്കുള്ള ദൂരമാണതെന്നു നമുക്കു മനസിലാക്കാന്‍ കഴിയും. ഇനിയും ഇന്നത്തെ കാലഘട്ടത്തിലേക്കു നമുക്കൊന്നു കടന്നുവരാം. ഭാഷാവിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം ശരിയായി മനസ്സിലാകാത്ത ഒരു തലമുറയാണിന്നുള്ളത്. മലയാളവും, ആംഗലേയവും കൂട്ടിചേര്‍ത്തൊരുതരം പ്ലാസ്റ്റിക് സര്‍ജറി ഭാഷയാണിന്നു നമ്മുടെ തലമുറ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നത്. ദേശഭാഷയുടെ മൊഴിപ്പകര്‍ച്ചകളില്‍ സാങ്കേതികജീവിതം കലര്‍ന്നതിന്റെ സൂചനകളാണിവയൊക്കെ നല്‍കുന്നത്. സിനിമയിലാണെന്നു തോന്നുന്നു ഇപ്പോള്‍ ഭാഷയുടെ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ പരീക്ഷണം നടക്കുന്ന വേദികളിലൊന്ന്. ഭാഷ വച്ച് അത്തരം കൂടുതല്‍ പരീക്ഷണം നടത്തിയ നടന്‍ മമ്മൂട്ടിയായിരിക്കും. ഓരോ ദേശത്തിനും സ്വന്തം നാവുണ്ട്. ആ നാവില്‍ പിറക്കുന്ന ഭാഷയിലാണു പിന്നീട് സാഹിത്യവും സംസ്‌കൃതിയും എല്ലാം ഉടലെടുക്കുന്നത്. ഇപ്പോള്‍ ഉതരാധുനിക ഭാഷയുടെ മാതാവായി നിലകൊള്ളുന്നതു രഞ്ജിനി ഹരിദാസിനെപ്പോലുള്ളവരാണ്. അവരോടൊക്കെ ഈ ലേഖകന് പറയാനിത്രമാത്രം, അവസാനകാലത്തു ഓ.വി. വിജയന്‍ പറഞ്ഞതു തന്നെ ഇവിടെ ആവര്‍ത്തിക്കുന്നു. എനിക്കെന്റെ ഭാഷയെ തിരിച്ചു തരിക.

ഇത്രയും വായിച്ചു എവിടെയെങ്കിലും ഇരുന്ന് ഏതോ ഒരു ന്യൂജനറേഷന്‍ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞെന്നിരിക്കും, എന്തായീ കുട്ടിച്ചെക്കന്‍ എഴ്തീര്‍ക്കണെ.

 

ലിബിന്‍ ഒ.ഐ.സി. ബഥനി ആശ്രമം.

You must be logged in to post a comment Login